Hellenic Net

Ένα νέο άγαλμα που βρέθηκε στο Καραχάν Τεπέ είναι 12.000 ετών και έχει ύψος 2.286 μέτρα. Το άγαλμα εξακολουθεί να παρουσιάζει απίστευτες λεπτομέρειες, όπως τα πλευρά και τον φαλλό, καθώς και χαρακτηριστικά του προσώπου όπως τα μάτια και η μύτη, παρά το γεγονός ότι έχει υποστεί ζημιές με την πάροδο του χρόνου. Σύμφωνα με αναφορές, το άγαλμα ήταν αγκυρωμένο στο έδαφος και ανακαλύφθηκε μέσα σε μια κόγχη. Αυτό το άγαλμα αποτελεί ένα αξιοσημείωτο αρχαιολογικό εύρημα λόγω του επιπέδου λεπτομέρειας και της ακριβούς απεικόνισής του, που ρίχνει φως στις δημιουργικές και γλυπτικές παραδόσεις των προϊστορικών πολιτισμών που ζούσαν παλαιότερα στην περιοχή γύρω από το Καραχάν Τεπέ. Παρόμοια με αυτά στο Γκιμπεκλί Τεπέ, τα αγάλματα ή οι κολόνες στο Καραχάν Τεπέ είναι γνωστά για το σχήμα Τ τους. Έχουν πολύπλοκα γλυπτά, πιθανώς φαλλικά τοτέμ και ζωικές μορφές. Μαζί με το πρόσφατα ανακαλυφθέν ανθρωποειδές άγαλμα, αυτά τα αντικείμενα ρίχνουν σημαντικό φως στις αισθητικές και γλυπτικές πρακτικές των αρχαί...

ΕΛΛΗΝΙΚΑ Lake Lysimachia with Agrinio in the background Lake Lysimachia, a freshwater lake in the prefecture of Aetolia-Acarnania, lies to the south of the city of Agrinio — just 5 to 6 km away — making it a nearby aquatic jewel of the region. It covers an area of about 13.2 km² (or 13.1 square kilometers), with a perimeter of roughly 17 km, and a maximum depth of only 9 m. The lake is formed in the basin lying between the mountain ranges of Panaitoliko and Arakynthos. It is located about 2 km from the other large lake of the Aetolian Plain, Lake Trichonida — separated from it only by a narrow strip of land — and together they form a single, unified ecosystem. Historical Notes In the past, Lakes Lysimachia and Trichonida were fully connected, forming a vast wetland rich in dense forests — as recorded by travelers of the 19th and early 20th centuries. The construction of the old national road from Antirrio to Ioannina (GR-5, E55), along with accompanying irrigation works, caused their ...

ENGLISH Imageable  /  Προορισμοί και Ταξίδια   -  Τελευταίες Αναρτήσεις Γεωγραφικά  /  Λίμνες της Ελλάδος Λίμνη Λυσιμαχία Η Λυσιμαχεία και στο βάθος το Αγρίνιο Η Λυσιμαχία, λίμνη γλυκού νερού στον νομό Αιτωλοακαρνανίας, εκτείνεται νότια της πόλης του Αγρινίου — σε απόσταση περίπου 5 έως 6 km — καθιστώντας τη κοντινό υδάτινο στολίδι της περιοχής. Καταλαμβάνει έκταση περί τα 13,2 km² (ή 13,1 τετραγωνικά χιλιόμετρα), με περίμετρο κοντά στα 17 km, και μέγιστο βάθος μόλις 9 m. Σχηματίζεται στη λεκάνη που διαμεσολαβείται ανάμεσα στους ορεινούς όγκους του Παναιτωλικού και του Αράκυνθου. Απέχει γύρω στα 2 km από την άλλη μεγάλη λίμνη του Αιτωλικού Πεδίου, την Τριχωνίδα — χωρισμένη απ’ αυτή μόνο με μία λεπτή λωρίδα ξηράς — ενώ αμφότερες συνιστούν ένα ενιαίο οικοσύστημα. Ιστορικές Αναφορές Παλαιότερα, οι Λίμνες Λυσιμαχία και Τριχωνίδα ήταν πλήρως ενωμένες, αποτελώντας έναν απέραντο υγροβιότοπο έντονα δασωμένο — όπως καταγράφεται από περιηγητές του 19ου και των αρχών ...

ΕΛΛΗΝΙΚΑ Lake Kournas is the only natural freshwater lake on the island of Crete. In antiquity, it was referred to by Stephanus of Byzantium as Korisia , and according to tradition, the area once hosted an ancient temple dedicated either to Korisia Athena or to Hippus and Kore . These names are believed to have given rise to the ancient toponym Hippokorona , which, over the centuries, gradually evolved into the modern form Apokoronas . The renaming of the lake from Korissia to Kournas is attributed to the period of Arab rule in Crete. The origin of the current name remains unclear. According to one theory, it derives from an Arabic word meaning "lake" or "basin" , while another suggests it is a corruption of the Greek word krounos (meaning "spring" or "fountain"). Location and Description The lake is located in the eastern part of Chania prefecture , near the border with the Rethymno region, within the municipality of Apokoronas , app...

ENGLISH Imageable  /  Προορισμοί και Ταξίδια   -  Τελευταίες Αναρτήσεις Γεωγραφικά  /  Λίμνες της Ελλάδος Λίμνη Κουρνά ,  Κρήτη   Η λίμνη Κουρνά αποτελεί τη μοναδική φυσική λίμνη γλυκού νερού στο νησί της Κρήτης. Στην αρχαιότητα αναφέρεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο με την ονομασία Κορήσια , και, σύμφωνα με την παράδοση, στην περιοχή υπήρχε αρχαίος ναός αφιερωμένος είτε στην Κορήσια Αθηνά είτε στον Ίππο και την Κόρη. Από τα ονόματα αυτά θεωρείται ότι προέκυψε και η αρχαία ονομασία Ιπποκορώνα , η οποία με την πάροδο των αιώνων παραφράστηκε στη σημερινή μορφή Αποκόρωνας . Η μετονομασία της λίμνης από Κορησσία σε Κουρνά αποδίδεται στην περίοδο της Αραβοκρατίας στην Κρήτη. Η προέλευση του σημερινού ονόματος παραμένει ασαφής· κατά μία εκδοχή προέρχεται από αραβική λέξη που σημαίνει «λίμνη» ή «λουτήρας», ενώ κατά άλλη θεωρείται παράφραση της ελληνικής λέξης κρουνός . Θέση και Περιγραφή Η λίμνη βρίσκεται στα ανατολικά του νομού Χανίων, κοντά ...

Μια τοιχογραφία που προβληματίζει Στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης, μια πόλη της Ύστερης Εποχής του Χαλκού που καταστράφηκε από την ηφαιστειακή έκρηξη γύρω στο 1600 π.Χ., βρέθηκε μια εντυπωσιακή τοιχογραφία γνωστή ως Τοιχογραφία των Μπλε Πιθήκων. Απεικονίζει πίθηκους που σκαρφαλώνουν σε βράχους μέσα σε ένα φυσικό τοπίο. Η ζωντάνια και η παρατηρητικότητα με την οποία αποδίδονται τα ζώα φανερώνουν βαθιά γνώση της μορφής και της συμπεριφοράς τους. Η ουρά που έλυσε το μυστήριο Για χρόνια πιστευόταν πως οι πίθηκοι της τοιχογραφίας ήταν αφρικανικά είδη, πιθανόν μπαμπουίνοι, λόγω των εμπορικών σχέσεων Μινωιτών και Αιγυπτίων. Όμως, η μορφή της ουράς δημιούργησε αμφιβολίες. Δεν κρέμεται, όπως στους αφρικανικούς πιθήκους, αλλά σχηματίζει ένα καμπυλωτό τόξο προς τα πάνω—χαρακτηριστικό γνώρισμα των λανγκούρων της Νότιας Ασίας. Επιστημονική αναγνώριση Η Μαρί Νικόλ Παρέχα, ιστορικός τέχνης, συνεργάστηκε με ζωολόγους και πρωιματολόγους για να εξετάσει με ακρίβεια τη μορφολογία των πιθήκων. Η ανάλυση έδειξ...

Μια γειτονιά στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης, που κάθε γωνιά της μυρίζει ιστορία, καφέ και μπαχάρια. Μα για μας, τους παλιούς Ελληνες, το σημερινό Καράκιοϊ ήταν πάντα κάτι παραπάνω από μια απλή συνοικία. Ήταν η γειτονιά μας, το λιμάνι μας, το σπίτι μας. Δεν ήταν ποτέ απλά μια εμπορική συνοικία στην περιοχή Μπέγιογλου, πάνω στο στόμιο του Κεράτιου Κόλπου στην ευρωπαϊκή πλευρά του Βοσπόρου. Ήταν το σταυροδρόμι των ψαράδων, των καπεταναίων, των εμπόρων, και κυρίως των ανθρώπων που ήξεραν να ζουν τη ζωή με το ένα μάτι στο τσάι και το άλλο στη θάλασσα. Οι Ελληνες εκεί είχαν το δικό τους κόσμο. Καφενεία που μύριζαν μοσχοκάρυδο και ελληνικό καφέ, ψαράδικα με φρέσκα θαλασσινά, και μικρά μαγαζάκια που πουλούσαν ό,τι μπορούσε να φανταστεί κανείς – από βαμβακερά υφάσματα μέχρι σαπούνια και μπαχαρικά. Και όλα αυτά, με ένα καπετάνιο ή έναν μπακάλη να σε κοιτάζει στα μάτια και να σου λέει «ρε φίλε, εμείς εδώ είμαστε σαν μια μεγάλη οικογένεια». Φυσικά, δεν λείπανε και τα γνωστά τσιμπούσια, τα μεζεδ...